Anthony spojrzał na niedokończoną owcę. Brakowało jej trzech rzędów, oczu oraz wypełnienia w zadniej części ciała. Kolejnym problemem był fakt, że nigdy nie oddawał swoich robótek obcym. Niby mógł je sprzedawać, ale przez liczne niedociągnięcia sądził, że nikt nawet na nie nie spojrzy. Przymykając na chwilę oczy, szybko przeanalizował sytuację, w której się znalazł. Dziewczyna urwała się z jakiegoś zadupia, miała brata i najwidoczniej przeżywała wyjazd do innego Stanu (kraju?). Jeśli była najmłodszym dzieckiem, a ta podróż faktycznie była jej pierwszą, wszyscy najpewniej roztrząsali jej rychłą śmierć, porwanie, ciążę lub ślub z Turkiem albo innym Arabem. Jeśli dodatkowy upominek miał pomóc w uspokojeniu całej wioski, zamierzał wyjść z własnej strefy komfortu i jej pomóc.
- Jeśli poczekasz jakieś piętnaście minut, mogę ci ją dać. - Przyciągnął do siebie watę oraz bezpieczną igłę. - Ale nie przyjmuję zwrotów, okej? Nie można tego prać, wyciągać odstających nitek i przesadnie ściskać, bo się odkształci. - Podał pierwsze punkty z instrukcji użytkowania. - Jeśli miałbym więcej czasu, mógłbym ci zrobić znacznie większą. W Teksasie moja macocha ma ulubioną krowę. Bessie wygrała już pięć wystaw i zachowuje się praktycznie jak pies. Jak miała urodziny, w sensie matka, nie krowa, zrobiłem jej miniaturową Bes na szydełku. - Zarzucił klientkę prywatą. - Chyba mam nawet zdjęcie. Chcesz zobaczyć?
Mia?
